دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تهران- انتشارات دانشگاه تهران-University of Tehran Press شیلات 2008-5729 79 2 2026 07 05 Molecular investigation of Vibrio parahaemolyticus strains by tracking the virulence genes tdh and trh in shrimp samples collected from retail markets in Bushehr city بررسی مولکولی سویه ‏های ویبریو پاراهمولیتیکوس از طریق ردیابی ژن‏ های حدت tdh و trh در نمونه‏ های میگوی جمع ‏آوری شده از مراکز فروش شهر بوشهر 97 106 107780 10.22059/jfisheries.2026.409665.1475 FA علی فرجاد گروه علوم دامی، دانشکدة کشاورزی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران. 0000-0003-3133-2799 نصراله پیرانی گروه علوم دامی، دانشکدة کشاورزی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران. 0000-0002-8230-2517 مجید پسندیده گروه علوم دامی، دانشکدة کشاورزی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران. 0000-0001-5340-7072 رضا پسندیده پژوهشکده میگوی کشور، موسسة تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، بوشهر، ایران. 0000-0003-3002-8605 عقیل دشتیان نسب موسسة تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، بوشهر، ایران. 0000-0002-9740-1999 Journal Article 2026 01 08 Vibrio parahaemolyticus is one of the most important foodborne pathogenic bacteria associated with seafood, and some of its strains are capable of causing human illness due to the presence of virulence genes tdh and trh. The aim of this study was to investigate the prevalence of pathogenic strains of V. parahaemolyticus by detecting the genes tdh and trh in samples of Pacific white shrimp (Penaeus vannamei). In this study, a total of 100 fresh farmed shrimp samples were randomly collected from retail markets in Bushehr city, Iran during the last summer and early autumn of 1404 (2025). After homogenization, the samples were cultured on selective TCBS agar medium. Among the cultured samples, 39 samples (39%) showed green or greenish-blue colonies suspected of Vibrio spp. PCR analysis revealed that 12 isolates (30.76% of the suspected isolates) were positive for the tlh and toxR genes, confirming them as V. parahaemolyticus. However, none of the tlh and toxR positive isolates harbored the virulence genes tdh or trh. The results of this study indicate the presence of V. parahaemolyticus strains in shrimp samples, while virulence genes associated with human pathogenicity were not detected in the examined isolates. The absence of tdh and trh virulence genes in V. parahaemolyticus isolates indicates a low risk of widespread human pathogenicity resulting from the consumption of farmed shrimp. Nevertheless, due to the presence of this bacterium in the aquatic ecosystem, there is a possibility of an increased frequency of pathogenic strains in subsequent rearing periods through environmental factors such as changes in temperature and salinity, or shifts in the microbial community. Therefore, this study emphasizes the necessity of continued molecular monitoring and adherence to health considerations in shrimp farms and the distribution chain. ویبریوپاراهمولیتیکوس (Vibrio parahaemolyticus) یکی از مهم‌ترین باکتری‌های بیماری‌زای قابل انتقال از غذاهای دریایی است و برخی سویه‌های آن به‌واسطة دارا بودن ژن‌های حدتtdh وtrh قادر به ایجاد بیماری در انسان هستند. هدف از این مطالعه، بررسی شیوع سویه‌های بیماری‏زای V. parahaemolyticus از طریق شناسایی ژن‌های tdh و trh در نمونه‌های میگوی سفید غربی (Penaeus vannamei) بود. به این منظور، تعداد 100 نمونه میگوی پرورشی تازه در اواخر تابستان و اوایل پاییز 1404 به‌صورت تصادفی از مراکز فروش شهر بوشهر جمع‌آوری شد. نمونه‏ ها پس از هموژن شدن روی محیط انتخابی TCBS آگار کشت داده شدند. از میان نمونه‌های کشت‌شده، 39 نمونه (39 درصد) دارای کلنی‌های سبز یا سبز-آبی مشکوک به Vibrio بودند. پس از انجام آزمایش‌ PCR، 12 جدایه (30/76 درصد از جدایه‌های مشکوک) از نظر ژن‏های tlh و toxR به‌عنوان نشانگرهای اختصاصی V. parahaemolyticus، مثبت شناسایی شدند. بررسی ژن‌های حدت نشان داد که هیچ‌یک از جدایه‌هایِ tlh و toxR مثبت، حامل ژن‌هایtdh وtrh نبودند. نتایج این مطالعه بیانگر حضور سویه‌هایV. parahaemolyticus در نمونه‌های میگو بود، در حالی‌که ژن‌های مرتبط با بیماری‌زایی انسانی در جدایه‌های بررسی‌شده شناسایی نشدند. عدم شناسایی ژن‌های حدتtdh و trh در جدایه‌هایV. parahaemolyticus دلالت بر خطر پایین بروز موارد گسترده بیماری‌زایی انسانی، ناشی از مصرف میگوهای پرورشی، دارد. با این حال، با توجه به حضور این باکتری در اکوسیستم آبی، احتمال افزایش فراوانی سویه‌های بیماری‏زا در دوره‏ های بعدی پرورش از طریق عوامل محیطی مانند تغییر دما و شوری و یا تغییر جمعیت میکروبی وجود دارد. بنابراین این مطالعه بر ضرورت ادامة پایش‏ های مولکولی و رعایت ملاحظات بهداشتی در مزارع پرورشی و زنجیرة توزیع میگو تأکید می ‏کند.

https://jfisheries.ut.ac.ir/article_107780_47694004c1ef5fc8a28b64e1533b252e.pdf