دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تهران- انتشارات دانشگاه تهران-University of Tehran Press شیلات 2008-5729 65 2 2012 07 22 The Effect of Soybean and Egg Lecithin on the Growth, Survival and Resistance to Anoxia Stress in Rainbow trout (Oncorhynchus mykiss) Alevin تاثیر لسیتین سویا و تخم مرغ بر رشد، زنده‌مانی و مقاومت به تنش کمبود اکسیژن در آلوین ماهی قزل‌آلای رنگین‌کمان (Oncorhynchus mykiss) 219 230 28624 10.22059/jfisheries.2012.28624 FA حمید محمدی آذرم گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی و علوم دریایی نور، دانشگاه تربیت مدرس، عبدالمحمد عابدیان کناری گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی و علوم دریایی نور، دانشگاه تربیت مدرس، Journal Article 1970 01 01 This study was conducted to evaluate the effect of different lecithin sources and their levels on growth performance and resistance to anoxia stress of rainbow trout (Oncorhynchus mykiss) alevin with initial weight of 120 ± 4.08 g for 40 days. Soybean and egg lecithin at 2, 4 and 6 ? levels were added to the diets. Seven treatments by three replications were used in this experiment. Therefore, 165 alevin were used per each 90 L tank. Alevin were fed to visual satiation at six meals per day for 40 days. At the end of experiment, alevins were fed by 2? egg lecithin had significantly higher (p<0.05) growth performance compared to control group. Growth parameters in soybean lecithin groups were not significantly different compared to control group. Alevins were fed by 6 ? egg lecithin had significantly higher survival rate than other treatments and control group. Also alevins were fed by all levels of egg lecithin had significantly higher resistance to anoxia stress compared to control group. The result of this experiment showed that egg lecithin induced to significantly affect on the growth performance and resistance to anoxia stress. The optimal dietary level of egg lecithin for this size is 2 ? of diet. این مطالعه به منظور بررسی اثر سطوح و منابع مختلف لسیتین بر رشد و مقاومت به تنش کمبود اکسیژن در آلوین‌های ماهی قزل آلای رنگین‌کمان (Oncorhynchus mykiss) با وزن اولیه 08/4±120 میلی‌گرم به مدت 40 روز انجام گرفت. لسیتین سویا و تخم مرغ در سطوح 2، 4 و 6 درصد به جیره اضافه گردید. آزمایش با 7 تیمار و 3 تکرار و ذخیره سازی 165 عدد آلوین در تانک های 90 لیتری انجام شد. آلوین‌ها به میزان 6 وعده در روز در حد سیری غذادهی شدند. در پایان آزمایش فاکتورهای مختلف رشد در تیمار تغذیه شده با 2 درصد لسیتین تخم مرغ افزایش معنی‌داری در مقایسه با شاهد و تیمارهای لسیتین سویا داشت. فاکتورهای رشد در آلوین های تغذیه شده با لسیتین سویا تفاوت معنی داری با شاهد نداشتد. آلوین‌های تغذیه شده با 6 درصد لسیتین تخم مرغ به طور معنی داری بیشترین زنده‌مانی را در مقایسه با گروه شاهد و دیگر تیمارها داشتند. آلوین‌های تغذیه شده با تمامی سطوح لسیتین تخم مرغ به طور معنی‌داری بیشترین زنده‌مانی را در مقابله با تنش کمبود اکسیژن نسبت به شاهد داشتند. نتایج این آزمایش نشان داد لسیتین تخم‌مرغ منجر به اثرات مثبت و معنی‌داری بر میزان رشد و مقاومت به تنش کمبود اکسیژن می‌شود و مطلوب‌ترین سطح تغذیه‌ای لسیتین تخم مرغ در این وزن 2 درصد جیره می باشد. https://jfisheries.ut.ac.ir/article_28624_ecb2fdbaf8c139957eacb6738dd613f6.pdf