دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تهران- انتشارات دانشگاه تهران-University of Tehran Press شیلات 2008-5729 79 1 2026 02 20 Replacing of fish meal with different levels of the black soldier fly (Hermetia illucens) larva meal in the diet of rainbow trout (Oncorhynchus mykiss) and their effects on growth, immune, and antioxidant indices تأثیر جایگزینی پودر ماهی با سطوح مختلف پودر لارو مگس سرباز سیاه (Hermetia illucens) در جیرة غذایی بر شاخص‌های رشد، ایمنی و آنتی‌اکسیدانی در بچه‌ماهیان قزل‌آلای رنگین ‏کمان (Oncorhynchus mykiss) 1 15 105977 10.22059/jfisheries.2026.405572.1470 FA مهرناز هیبتیان گروه شیلات، دانشکدة منابع طبیعی، دانشگاه گیلان، صومعه‌سرا، ایران. میرمسعود سجادی گروه شیلات، دانشکدة منابع طبیعی، دانشگاه گیلان، صومعه‌سرا، ایران. مهرداد فتح الهی گروه شیلات، دانشکدة منابع طبیعی و علوم زمین، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران. بهرام فلاحتکار گروه شیلات، دانشکدة منابع طبیعی، دانشگاه گیلان، صومعه‌سرا، ایران. رقیه صفری گروه شیلات، دانشکدة شیلات و محیط‌ زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران. 0000-0002-7270-8548 قاسم عشوری مرکز تحقیقات آرتمیای کشور، موسسة تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، ارومیه، ایران. Journal Article 2025 11 04 The present study aimed to evaluate the effects of replacing different levels of fishmeal with black soldier fly (BSFL) (Hermetia illucens) larva meal in the diet on growth performance, immune responses and antioxidant activity of rainbow trout (Oncorhynchus mykiss) fry. A total of 180 fry with an initial weight of 5 ± 0.3 g were randomly distributed into four treatments and three replicates. The treatments consisted of control (C; standard fishmeal-based diet) and three experimental diets in which fish meal was replaced with insect meal at inclusion levels of 10% (BSFL10), 20% (BSFL20), and 30% (BSFL30). Growth assessment across two-week intervals revealed that black soldier fly larva meal replacement significantly affected growth indices during the experiment (P<0.05). The results at the end of the experimental period showed that 10% replacement treatment resulted in a significant increase in weight gain (WG), specific growth rate (SGR), improved feed conversion ratio (FCR), body weight gain (BWI) and protein efficiency ratio (PER) compared to the control group (P<0.05), while the 20% and 30% replacement levels exhibited no significant differences in growth indices compared to control diet (P>0.05). In addition, the activities of lysozyme (LYZ) and catalase (CAT) enzymes at a replacement level of 10% were also significantly higher than the control and 30% replacement treatments (P<0.05). Complement activity (ACH50) was higher at 10% replacement level than other treatments (P<0.05). The results of this study showed that replacing black soldier fly larva at a level of 10% with fish meal is more effective in growth performance of rainbow trout fry, while increasing the replacement level up to 30% had a negative effect on growth, immune, and physiological indices. These findings suggest that black soldier fly larva meal can be used as a reliable and stable protein source with favorable performance in rainbow trout diets. هدف از این پژوهش، بررسی اثرات جایگزینی سطوح مختلف پودر ماهی با پودر لارو مگس سرباز سیاه (BSFL) (Hermetia illucens)، در جیرة‌ غذایی بچه‌ماهی قزل‌آلای رنگین‌کمان (Oncorhynchus mykiss) بر شاخص‌های رشد، پاسخ‌های ایمنی و فعالیت آنتی‌اکسیدانی بود. 180 قطعه بچه‌ماهی با میانگین وزنی اولیه 0/3±5 گرم به‌طور تصادفی به چهار تیمار و سه تکرار تقسیم شدند؛ که تیمار‌ها شامل شاهد (C؛ جیره استاندارد مبتنی بر پودر ماهی) و سه گروه آزمایشی با سطوح جایگزینی 10 درصد (BSFL10)، 20 درصد (BSFL20) و 30 درصد (BSFL30) بودند. نتایج ارزیابی رشد در فواصل زمانی دوهفته‌ای از دورة پرورش نشان داد که میزان جایگزینی لارو مگس سرباز سیاه تأثیر معنی‌داری بر شاخص‌های رشد در طی آزمایش داشت (0/05>P). نتایج رشد در پایان هشت هفته آزمایش، نیز بیانگر آن بود که تیمار جایگزینی 10 درصد، منجر به افزایش معنی‌دار شاخص‌های رشد شامل، افزایش وزن (WG)، نرخ رشد ویژه (SGR)، بهبود ضریب تبدیل غذایی (FCR)، درصد افزایش وزن بدن (BWI) و نسبت بازدة پروتئین (PER) در مقایسه با گروه شاهد گردید (0/05>P)، در حالی‌که سطوح جایگزینی ۲۰ و ۳۰ درصد از نظر شاخص‌های رشد تفاوت معنی‌داری با تیمار شاهد نداشتند (0/05<P). علاوه‌بر‌این، فعالیت‌ آنزیم‌های لایزوزیم (LYZ) و کاتالاز (CAT) نیز در سطح جایگزینی 10 درصد به‌طور معنی‌داری بالاتر از تیمارهای شاهد و سطح جایگزینی 30 درصد بود (0/05>P). فعالیت کمپلمان (ACH50) در سطح جایگزینی 10 درصد بیش از سایر تیمارها بود (0/05>P). نتایج این پژوهش نشان داد که جایگزینی لارو مگس سرباز سیاه در سطح ۱۰ درصد بهترین عملکرد رشد را در قزل‌آلای رنگین‌کمان به‌همراه دارد، در حالی‌که افزایش سطح جایگزینی تا ۳۰ درصد تأثیر منفی بر شاخص‌های رشد، ایمنی و فیزیولوژیک نداشت. این یافته‌ها حاکی از آن است که لارو مگس سرباز سیاه می‌تواند به‌عنوان منبع پروتئینی قابل اعتماد و پایدار با عملکرد مطلوب در جیره‌های قزل‌آلای رنگین‌کمان مورد استفاده قرار گیرد.

https://jfisheries.ut.ac.ir/article_105977_4cd0a6d137bae97c70c0f3f953ddae47.pdf

دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تهران- انتشارات دانشگاه تهران-University of Tehran Press شیلات 2008-5729 79 1 2026 02 20 Isolation and Identification of probiotic yeasts and Bacillus species from the gastrointestinal tract of juvenile Beluga Sturgeon (Huso huso) جداسازی و شناسایی مخمر و باسیلوس‌های پروبیوتیکی از دستگاه گوارش فیل ماهی (Huso huso) انگشت‌قد 17 26 105979 10.22059/jfisheries.2026.394100.1457 FA حجت‌الله جعفریان گروه شیلات، دانشکدة کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه گنبد کاووس، گنبد کاووس، ایران. مهدی دهقان گروه شیلات، دانشکدة کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه گنبد کاووس، گنبد کاووس، ایران. مهران حبیبی رضایی گروه زیست‌شناسی، دانشکدة علوم، دانشگاه تهران، تهران، ایران. محمدعلی آموزگار گروه زیست‌شناسی، دانشکدة علوم، دانشگاه تهران، تهران، ایران. Journal Article 2025 07 31 The present study aimed to develop a comprehensive protocol for the optimal isolation and identification of indigenous probiotics from the gastrointestinal tract of aquatic species. To this end, intestinal mucus samples were collected from four periods of the gastrointestinal tract of juvenile beluga sturgeons (Huso huso) with an average weight of 89.9±19.2 g and an average length of 12.78±1.24 cm. After preliminary preparation, the samples were cultured on appropriate media. The isolated strains were then identified based on morphological and physiological characteristics, DNA amplification, gene sequencing, and phylogenetic data analysis. According to the results, Bacillus licheniformis, Bacillus subtilis, and the yeast Saccharomyces cerevisiae were isolated and identified from the intestinal samples of the juvenile fish. Overall, the developed protocols demonstrated efficiency for the isolation and selection of probiotic strains, suggesting their potential applicability to other aquatic species as well. هدف از اجرای تحقیق حاضر تدوین یک دستورالعمل جامع برای جداسازی و شناسایی بهینة پروبیوتیک‌های بومی از دستگاه گوارش آبزیان بود. برای این منظور، نمونه موکوس روده طی 4 مرحله از دستگاه گوارش بچه فیل‌ماهیان انگشت قد (Huso huso) با میانگین وزنی 2/19± 9/89 گرم و میانگین طولی 1/24±12/78 سانتی‌متر تهیه شد. نمونه‌ها پس از آماده سازی های اولیه توسط محیط کشت مناسب کشت داده شدند. سپس بر پایة مشخصات مرفولوژیکی، فیزیولوژیکی، فزونسازی DNA، توالی ژنی و آنالیز داده های فیلوژنتیکی شناسایی سویه‌ها انجام شد. براساس نتایج به‌دست آمده پروبیوتیک های Bacillus lichenniformis، Bacillus subtilis و مخمر Saccharomyces cerevisiae از رودة بچه ماهیان جداسازی و شناسایی گردید. در مجموع براساس نتایج به‌دست آمده دستورالعمل های ارائه شده برای جداسازی و انتخاب پروبیوتیک ها از کارایی لازم برخوردار بودند و می توان از آنها در پرورش سایر آبزیان نیز استفاده کرد.

https://jfisheries.ut.ac.ir/article_105979_6e3d4d721cda99fd06eef33554f99031.pdf

دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تهران- انتشارات دانشگاه تهران-University of Tehran Press شیلات 2008-5729 79 1 2026 02 20 Assessment of catch per unit effort (CPUE) trends of sardine fishes using purse seine fishing vessels in the fishing grounds of Hormozgan Province بررسی روند میزان صید به‌ازای واحد تلاش ساردین ماهیان به روش تور محاصره‌ای با قایق (Purse Sein) در صیدگاه‌های استان هرمزگان 27 38 105978 10.22059/jfisheries.2026.393787.1456 FA سید یوسف پیغمبری گروه شیلات، دانشکدة شیلات و محیط‌ زیست،دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران. پرویز زارع گروه شیلات، دانشکدة شیلات و محیط‌ زیست،دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران. سوسن محمدشفیع گروه شیلات، دانشکدة شیلات و محیط‌ زیست،دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران. رضا عباسپور نادری معاونت صید و بنادر ماهیگیری، سازمان شیلات ایران، تهران، ایران. Journal Article 2025 04 28 The present study investigates the annual and seasonal variations in catch per unit effort (CPUE) of sardine species caught by two‑boat purse seine fishing gear in the fishing grounds of Hormozgan Province, including the three regions of Qeshm Island, Lengeh port, and Jask port, using fisheries catch data provided by the Iran Fisheries Organization over the period 2018-2022. The results of two‑way analysis of variance (ANOVA) indicated that both fishing area and sampling year had a statistically significant effect on CPUE (P<0.05), whereas the interaction between these two factors was not significant (P>0.05). The findings also showed an overall increasing trend in sardine catches across the three studied regions during the study period. The mean CPUE (±95% confidence interval) of sardine species in the waters of Qeshm Island, Lengeh port, and Jask port was estimated at 1016±158.6, 1146±296.3, and 631±159.9 kg per haul, respectively. CPUE values in Lengeh port were significantly higher than those recorded in Jask port, while no significant difference was observed between Lengeh port and Qeshm Island. Although the highest total catch was recorded in the waters of Qeshm Island, its CPUE was lower than that of Lengeh port. The lowest CPUE of sardine species was observed in 2021, with a value of 403±109.9 kg per haul, which did not differ significantly from the CPUE recorded in 2022 (772±136.1 kg per haul), but was significantly lower than the values observed in 2018 (1202±233.4 kg per haul), 2019 (1235±166.1 kg per haul), and 2020 (1089±232.3 kg per haul) (P<0.05). Overall, the difference between observed CPUE and standardized CPUE ranged from 1 kg per haul (Qeshm Island, 2020) to 291 kg per haul (Lengeh port, 2020), with 53% of cases showing relatively substantial differences ranging between 175 and 291 kg per haul. These results indicate that CPUE values are strongly influenced by fishing area and year of exploitation. The findings of the present study can provide valuable information for the monitoring, control, and management of small pelagic fish stocks, particularly sardine species, in the southern waters of Iran. مطالعة حاضر به بررسی تغییرات سالیانه و فصلی صید به‌ازای واحد تلاش صیادی (CPUE) ساردین ماهیان به روش تور محاصرهای (purse sein) دو قایقی در صیدگاه های استان هرمزگان (سه منطقة جزیرة قشم، بندر لنگه و بندر جاسک) با استفاده از داده های صید سازمان شیلات یاران در بازة زمانی سال‌های 1397 تا 1401 میپردازد. نتایج تحلیل واریانس دوطرفه نشان داد که مکان صید و سال نمونه‌برداری تأثیر معنی‌داری بر CPUE دارند (0/05>P)، در حالی‌که اثر متقابل بین این دو متغیر معنی‌دار نبود (0/05<P). همچنین نتایج نشان داد که روند صید ساردین ماهیان در سه منطقة مورد مطالعه در بازة زمانی مورد بررسی افزایش داشته است. مقدار میانگین CPUE (±حدود اطمینان 95٪) ساردین ماهیان در آب های مناطق جزیرة قشم، بندر لنگه و بندر جاسک در بازة زمانی مورد مطالعه به‌ترتیب 1016±158/6، 1146±296/3 و 631±159/9کیلوگرم در هر بار تورریزی به‌دست آمد. به‌طوری که میزان این شاخص در منطقة بندرلنگه به‌طور معنی‌داری بیشتر از منطقة بندر جاسک بود اما با قشم اختلاف معنی‌دار نداشتند. نتایج نشان می دهد اگرچه بیشترین میزان صید مربوط به آب های قشم بود، اما میزان CPUE کمتری نسبت به بندر لنگه داشت. کمترین میزان CPUE ساردین ماهیان مربوط به سال 1400 به میزان 403±109/9کیلوگرم در هر بار تورریزی بود، به‌طوری که مقدار آن با CPUE سال 1401 به میزان 772±1/136 کیلوگرم در هر بار تورریزی اختلاف معنی‌دار نداشت، اما با سال 1397 به‌میزان 1202±233/4کیلوگرم در هر بار تورریزی سال 1398 به‌میزان 1235±166/1کیلوگرم در هر بار تورریزی و سال 1399 به‌میزان 1089±232/2 کیلوگرم در هر بار تورریزی معنی‌دار بود (0/05>P). به‌طور کلی اختلاف بینCPUE ثبت شده و CPUE استاندارد شده از مقدار 1 کیلوگرم در هر بار تورریزی (مربوط به CPUE قشم سال 1399) تا 291 کیلوگرم در هر بار تورریزی (مربوط به CPUE لنگه 1399) متغیر بود. در 53 درصد موارد این اختلاف نسبتاً قابل توجه و بین 175 تا 291 کیلوگرم در هر بار تورریزی بود. این نتایج حاکی از این است که مقادیر CPUE تحت تأثیر منطقه و سال بهره‌برداری تغییر می کند. یافته های پژوهش حاضر می تواند در کنترل و مدیریت ذخایر ماهیان سطحزی ریز آب های جنوبی کشور از جمله ساردین ماهیان کمک قابل توجهی داشته باشد.

https://jfisheries.ut.ac.ir/article_105978_632a0fb1ad2492f6e8b5d25b921ba1ca.pdf

دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تهران- انتشارات دانشگاه تهران-University of Tehran Press شیلات 2008-5729 79 1 2026 02 20 Effects of dietary-house cricket meal (Acheta domesticus) in the diet on growth, body biochemical composition and digestive activity of juvenile trout (Oncorhynchus mykiss) تأثیر پودر جیرجیرک خانگی (Acheta domesticus) در جیرة غذایی بر رشد، ترکیب بیوشیمیایی بدن و فعالیت هضمی بچه‌ماهیان قزل‌آلا (Oncorhynchus mykiss) 39 50 105974 10.22059/jfisheries.2026.405989.1471 FA هادی اسدی انستیتو تحقیقات بین‌المللی ماهیان خاویاری، موسسة تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، رشت، ایران. ایوب یوسفی جوردهی انستیتو تحقیقات بین المللی ماهیان خاویاری، موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، رشت، ایران علینقی سرپناه انستیتو تحقیقات بین‌المللی ماهیان خاویاری، موسسة تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، رشت، ایران. میرحامد سیدحسنی انستیتو تحقیقات بین‌المللی ماهیان خاویاری، موسسة تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، رشت، ایران. Journal Article 2025 11 11 In recent years, insect meal has been recognized as a new, sustainable and economical protein source by researchers and has attracted the attention of producers. The present study was conducted to investigate the effects of different levels of house cricket (Acheta domesticus) meal on growth performance, biochemical composition and digestive activity of rainbow trout fry. For the experiment, four diets with different amounts of 0% (control treatment), 25% (Ad25), 50% (Ad50) and 75% (Ad75) house cricket meal were formulated instead of fish meal. The diets were distributed in tanks in a completely randomized design in 4 treatments and three replications and 300 fish with an average initial weight (5.07±0.31 g) were distributed for 8 weeks and feeding was done three times a day until satiety. Physicochemical factors such as temperature, dissolved oxygen and pH were kept constant during the experiment. The results showed that the maximum final weight in the 50% treatment was 616.20±34.89% and a significant difference was observed between the zero, 25 and 75% treatments (P<0.05). In the 75% treatment, a significant decrease in growth and feed efficiency indices was observed compared to the control (P<0.05). The maximum protein content in the 50% treatment was also significantly different from the control. The fat and moisture content of the carcass in the experimental treatments were significantly different compared to control (P<0.05). The highest activity of protease and amylase enzymes recorded in fish fed the Ad50 diet. The results of this study showed that adding cricket meal instead of fish meal up to 50% can lead to the best growth performance, body biochemical compositions and digestive enzymes. در سالهای اخیر، پودرحشرات به‌‌‌عنوان یک منبع پروتئین نوین، پایدار و اقتصادی مورد تأیید محققان بوده، و توجه تولیدکنندگان را به‌خود جلب کرده است. مطالعة حاضر به‌منظور بررسی اثرات سطوح مختلف پودر جیرجیرک خانگی (Acheta domesticus) بر عملکرد رشد، ترکیب بیوشیمیایی و فعالیت هضمی بچه‌ماهیان قزل‌آلای رنگین‌کمان انجام شد. برای انجام آزمایش چهار جیره با مقادیر مختلف، تیمار شاهد، 25 درصد (Ad25)، 50 درصد (Ad50) و 75 درصد (Ad75) پودر جیرجیرک خانگی به‌جای پودر ماهی فرموله شدند. آزمایش در قالب طرح کاملاً تصادفی در 4 تیمار و سه تکرار انجام شد و تعداد 360 قطعه ماهی با میانگین وزن اولیه (0/31±5/07 گرم)، به‌مدت 8 هفته در مخازن توزیع شدند و غذادهی سه بار در روز تا حد سیری انجام شد. شاخص‌های فیزیکو-شیمیایی مانند دما، اکسیژن محلول و pH در طول آزمایش فاقد ارتباط معنیدار بودند. نتایج نشاندهندة حداکثر وزن نهایی در تیمار 50 درصد بود (34/89± 616/20گرم) و بین تیمار شاهد و تیمارهای 25 ،50 و 75 درصد اختلاف معنیدار مشاهده شد (0/05>P). در تیمار 75 درصد کاهش معنی دار شاخص های رشد و کارایی تغذیه نسبت به تیمار شاهد مشاهده شد (0/05>P). حداکثر مقدار پروتئین در تیمار 50 درصد بود و همچنین مقادیر چربی و رطوبت لاشه در تیمارهای آزمایشی دارای تفاوت معنی داری با تیمار شاهد بودند (0/05>P). نتایج میزان آنزیم های گوارشی نشان دهندة بیشترین مقدار فعالیت آنزیم های پروتئاز و آمیلاز در ماهیان تغذیه شده با جیره Ad50 بود. نتایج حاصل از این پژوهش نشان داد افزودن پودر جیرجیرک به جای پودر ماهی تا حد 50 درصد می تواند بهترین عملکرد رشد، ترکیبات بیوشیمیایی بدن و آنزیم های هضمی را به‌دنبال داشته باشد.

https://jfisheries.ut.ac.ir/article_105974_559fc337f322affc576573fdbf14d2c6.pdf

دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تهران- انتشارات دانشگاه تهران-University of Tehran Press شیلات 2008-5729 79 1 2026 02 20 Effect of different levels of dietary olive pomace (Olea europaea) on growth performance, carcass composition, blood indices and sensory evaluation of grass carp (Ctenopharyngodon idella) تأثیر سطوح مختلف تفالة زیتون در جیره بر عملکرد رشد، ترکیب لاشه، شاخص‌های خونی و ارزیابی حسی ماهی آمور (Ctenopharyngodon idella) 51 65 105965 10.22059/jfisheries.2026.401683.1468 FA علیرضا آزرم مهر گروه شیلات، دانشکدة منابع طبیعی، دانشگاه گیلان، صومعه‌سرا، ایران. مجیدرضا خوش خلق گروه شیلات، دانشکدة منابع طبیعی، دانشگاه گیلان، صومعه‌سرا، ایران. مجید موسی پور شاجانی گروه شیلات، دانشکدة منابع طبیعی، دانشگاه گیلان، صومعه‌سرا، ایران. اکبر بنوره دانشگاه آزاد اسلامی، واحد رشت، رشت، ایران. Journal Article 2025 10 04 This study was aimed to evaluate the effects of different levels of dietary-olive pomace on the growth performance, carcass composition, hematological parameters and sensory quality of grass carp (Ctenopharyngodon idella). For this purpose, a total of 225 fish with an average initial body weight of 325.90 ± 9.39 g were randomly assigned to five experimental groups (three replicates) and were reared in 1000-liter oval tanks for a 67 -day period. The treatments were included a control group (OP0: a feed without olive pomace as control), and four experimental diets containing 5% OP (OP5), 10% OP (OP10), 15% OP (OP15) and 20% OP (OP20), respectively. At the termination of the experiment, fish from each tank were randomly sampled for proximate analysis. The results demonstrated that the final body weight and weight gain were significantly higher in the OP20 group compared to other groups (P<0.05). Specific growth rate and body weight were significantly higher in the OP15 and OP20 groups compared to other groups at the end of the experiment. Furthermore, the feed conversion ratio was lower in the OP20 group. Carcass composition and moisture contents were significantly higher in the OP15 group. Crude fat contents were significantly higher in OP5 and OP20 groups as well. The ash content was also significantly decreased in the OP20 group. However, no significant differences were observed in the hematological parameters. Sensory evaluation of fillets revealed that aroma and flavor scores were lower in the OP0 and OP5 groups compared to all other groups, with the highest scores observed in the OP15 and OP20 groups. As a conclusion, the findings of this study suggest that the inclusion of OP in the diet of grass carp, particularly at a 15% level, positively influences growth performance and fillet sensory properties of grass carp. مطالعة حاضر، با هدف ارزیابی اثرات سطوح مختلف تفالة زیتون در جیره بر عملکرد رشد، ترکیب لاشه، شاخص‌های خونی و کیفیت حسی ماهی آمور (Ctenopharyngodon idella) انجام شد. بدین‌منظور، 225 قطعه ماهی آمور با میانگین وزن اولیه 9/39±235/90 گرم، به‌مدت 21 روز قبل از شروع آزمایش سازگار شدند. ماهیان به‌طور تصادفی در پنج گروه آزمایشی (سه تکرار) توزیع و به‌مدت 67 روز در مخازن بیضی شکل 1000 لیتری پرورش داده شدند. تیمارها شامل یک گروه شاهد (جیرة بدون تفالة زیتون) و چهار گروه آزمایشی حاوی 5، 10 ، 15 و 20 درصد تفالة زیتون بودند. در پایان آزمایش، به‌طور تصادفی تعدادی ماهی، صید و مورد آزمایش قرار گرفتند. نتایج نشان داد که وزن نهایی بدن، افزایش وزن، نرخ رشد ویژه و درصد افزایش وزن بدن در گروه‌های 15 و 20 درصد در مقایسه با سایر گروه‌ها به‌طور معنی‌داری بالاتر بود (0/05>P). علاوه بر این، ضریب تبدیل غذا در گروه 20 درصد به‌طور معنی‌داری کاهش یافت (0/05>P). در مورد ترکیب بیوشیمیایی لاشه، میزان رطوبت در گروه 15 درصد افزایش یافت (0/05>P) و میزان چربی خام در دو گروه 5 و 20 درصد به‌طور معنی‌داری بالاتر بود (0/05>P). میزان خاکستر نیز در گروه 20 درصد به‌طور معنی‌داری کاهش یافت (0/05>P). با این حال، تفاوت معنی‌داری در شاخص‌های خونی تیمارهای مختلف مشاهده نشد (50/0<P). ارزیابی حسی فیله نشان داد که امتیاز عطر و طعم در گروه‌های شاهد و 5 درصد در مقایسه با سایر گروه‌ها پایین‌تر بود (50/0>P) و بالاترین امتیاز در گروه‌های 15 و 20 درصد مشاهده شد. در مجموع، یافته‌های این مطالعه نشان داد که گنجاندن تفالة زیتون در جیرة غذایی ماهی آمور، به‌ویژه در سطح 15 درصد، می‌تواند تأثیر مثبتی بر عملکرد رشد و ویژگی‌های حسی فیله ماهی آمور داشته باشد.

https://jfisheries.ut.ac.ir/article_105965_2ee3468f7ad9432ee1c6a77a81c15596.pdf

دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تهران- انتشارات دانشگاه تهران-University of Tehran Press شیلات 2008-5729 79 1 2026 02 20 Assessment of fecundity rates in Alburnus sellal and A. atropatenae and their relationships with length, weight and age in Tigris and Urmia Lake basins of Iran ارزیابی نرخ هم‌آوری در ماهیان Alburnus sellal و A. atropatenae و ارتباط آن با طول، وزن و سن ماهی در حوضه‌های تیگره و دریاچة ارومیه ایران 67 81 105976 10.22059/jfisheries.2026.409897.1476 FA کیوان عباسی رنجبر پژوهشکدة آبزی‌پروری آب‌های داخلی، موسسة تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، بندرانزلی، ایران. 0000-0001-5095-2905 زانیار غفوری گروه شیلات، دانشکدة منابع طبیعی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران. یاسمن صیاداوغلی گروه زیست‌شناسی دریا، دانشکدة علوم، دانشگاه گیلان، رشت، ایران. Journal Article 2025 12 21 Alburnus sellal and A. atropatenae belong to Leuciscidae family, and are found in southwestern and Urmia Lake basins of Iran, respectively. These fish have ecological and sport fishing values as well. The main purpose of this study was to investigate the relationship between the fecundity with length, weight and age in Gamasiab, Ghaleh-Chai and Mahabad-Chai Rivers. For this purpose, fish sampling was performed in 2008 and 2011 using electrofishing device and Cast-net. The results of the investigation on 47 spicemens of female A. sellal and 37 spicemens of A. atropatenae showed the total absolute fecundity (sum of large, medium and small eggs) in the A. sellal, is 1160-13021 (5571.7±3037.3, average±S.D) and for A. atropatenae, 1205-6588 (3113.2±1252). The total relative fecundity was estimated 125-507 (263.3±86.1) in A. sellal and 144-297 (197.8±41.1) in A. atropatenae per gram of body weight. The correlation (r2) between total absolute fecundity and body weight, total length and age were determined 0.59, 0.67 and 0.45, respectively for A. sellal and 0.69, 0.72 and 0.47 respectively, for A. atropatenae. The average total absolute fecundity increased in relation to age, weight and length of females with significant difference (P<0.05). Also, the mean egg diameter of large batches in the ovaries of readily spawning specimens was determined 0 1.35±0.17 and 1.04±0.06 mm for A. sellal and A. atropatenae, respectively. In conclusion, it can be said that these two fish species are batch spawners and spawn 2-3 times during the breeding season. Alburnus sellal و A. atropatenae متعلق به خانوادة کپورماهیان سرمخروطی (Leuciscidae) هستند که در ایران به ترتیب در جنوب غرب و حوضه دریاچة ارومیه پراکنش داشته و از لحاظ اکولوژیک و صید تفریحی اهمیت دارند. هدف اصلی این پژوهش، بررسی ارتباط هم‌آوری با طول، وزن و سن این ماهیان در رودخانه های گاماسیاب، قلعه‌چای و مهابادچای بود. بدین‌منظور نمونه‌برداری ماهی در سال های 1387 و 1390 با استفاده از تور پرتابی و الکتروشوکر صورت گرفت. نتایج بررسی بروی 47 نمونه ماهی مادة A. sellal و 37 نمونه ماهی مادة A. atropatenae نشان داد که هم‌آوری مطلق کل (مجموع تخمک های کوچک، متوسط و بزرگ در تخمدان) در ماهی A. sellal 13021-1160 (3037/3±5577/7) و در ماهی A. atropatenae 6588-1205 (3113/2±1252) عدد تخمک است. هم‌آوری نسبی کل در گونة A. sellal 507-125 (263/3±86/1) و در گونة A. atropatenae 297-144 (197/8±41/1) عدد در هر گرم وزن بدن محاسبه گردید. میزان همبستگی (r2) بین هم‌آوری مطلق کل و وزن بدن، طول کل و سن در گونة A. sellal به‌ترتیب 0/59، 0/67 و 0/45 و در گونة atropatenae A. 0/69، 0/72 و 0/47 تعیین شد. میانگین هم‌آوری مطلق کل برحسب سن، وزن بدن و طول کل ماده ها در هر 2 گونه با افزایش سن افزایش معنیدار نشان داد (0/05˂P). همچنین میانگین قطر تخمک های بزرگ در تخمدان ماهیان آمادة تخمریزی گونه های A. sellal و A. atropatenae به ترتیب 0/17±315/35 و 0/06±1/40 میلی‌متر تعیین شد. در یک نتیجه گیری می توان گفت که این 2 گونه ماهی جزء ماهیان تخمریز متناوب‌اند (batch spawner) و در فصل تولیدمثل، 3-2 بار تخمریزی دارند.

https://jfisheries.ut.ac.ir/article_105976_015ec241e2eac531e6c31f8fcba6fb08.pdf